047

 قرار بر این بود که ترم دوم دانشگاه را با امیدی دیگر ، با شور و اشتیاق و با انرژیِ دیگری شروع کنم.

قرار بر این بود که به خودم اجازه ندهم که نا امیدی ها ماننده یک بخدک بیافتند رویم و تمام امید هایم را ناامید کند.

میدانید؟! این روزها حالِ عجیبی دارم یک جورهایی فاطمه ی درونم دارد متلاشی میشود!

این روزها منم و یک عالم خستگی و دلتنگی که ترس نبودنشان دارد ناامیدم میکند.

کاش زود تمام شوند این روزهای سیاه و سفیده پیشِ رو کاش آفتاب بتابد از پسِ این روز های تاریک.

+سَنجاق شود به روزهای غم بارم!