یک صبح
میان حرف های روزمره ی این
دنیای مجازی
یک نفر بیاید و با لبخند
بگوید : درد و بلایت به جانم ، غُصه چرا ؟!
باور نمیکنید اما
همین یک جمله
کافیست برای بخیر شدن تمام
صبح های زندگی ام
حتی اگر او را نشناسم
حتی اگر مرا نشناسد ...
فاطمه نوشت :)
برچسب:
نویسنده: سام شجاعی